Bezoek van het mobiele lab

... Biologie en NLT-leerlingen uit V5 doorliepen deze middag met enige spanning (doen we het wel goed?) maar vooral met veel plezier. Zij wekten stroom op met behulp van een bio-zonnecel (fotopigmenten die o.a. in bladgroen te vinden zijn) en zij maakten fluorescentie bij planten zichtbaar. Benieuwd naar de foto's? Surf naar het fotoalbum.

 

Het hele mobiele lab zou uit drie gedeeltes bestaan: een bio-zonnecel produceren, fluorescentie bij planten bepalen en bedenken hoeveel algen nodig zijn om Nederland van biodiesel te voorzien. Dit laatste gedeelte was helaas vervallen omdat de algen niet beschikbaar waren. De bio-zonnecel lukte echter prima: leerlingen kleurden een laagje titaandioxide op een prepareerglaasje met hibiscusthee (die bevat het pigment anthocyaan). Vervolgens maakten zij een tegenoverliggend glaasje met een paperclip vast en brachten een geleidende vloeistof (het elektrolyt jodium) tussen de glaasjes aan. Na het ‘aanslaan’ van de elektronen door middel van licht, konden ze de elektronenstroom tussen de twee glaasjes met een multimeter zichtbaar maken. Het voordeel van zo’n bio-zonnecel is dat hij goedkoop is, makkelijk te fabriceren en makkelijk te verwerken. Helaas gaat hij, in tegenstelling tot de siliciumzonnecel, niet lang mee. Aangezien we dringend behoefte hebben aan alternatieve energiebronnen, wordt in Wageningen flink wat research naar deze bio-zonnecel gedaan. In de nabije toekomst mogelijk ook door onze leerlingen, geënthousiasmeerd door dit practicum?

 

Het tweede practicum dat wel uitgevoerd werd, bestond uit het meten van de fluorescentie die planten, bij een teveel aan licht, uitstralen. Planten krijgen al snel teveel zonlicht en daarmee teveel energie binnen. Om zich hiertegen te beschermen, hebben ze een ingebouwd zonnefilter. Dat filter staat in het donker niet aan, zodat we de planten die uit het donker komen, toch een overdosis licht kunnen geven. Dat teveel aan zonne-energie moeten ze kwijt – of in de vorm van warmte (is lastig, want te warm is niet goed voor de plant) of in de vorm van licht: fluorescentie. De hoeveelheid licht die planten uitstralen is met het blote oog niet te meten, maar met de meetapparatuur van de universiteit Wageningen uiteraard wel. Leerlingen zagen de fluorescentie in een grafiek op een laptop.

 

De leerlingen hebben beide practica met plezier uitgevoerd. Het was niet altijd even makkelijk om de juiste fluorescentie te pakken te krijgen, of de zonnecel aan de praat, maar uiteindelijk is het de leerlingen toch gelukt. De combinatie van zelf actief mogen deelnemen aan de praktische activiteiten en de heldere uitleg van deze toch wel ingewikkelde materie, maakte de middag tot een leerzaam geheel. Ook voor mij, als docent, is dit practicum zeker voor herhaling vatbaar!

 

Anjes Bicknese