Istanbul

Leerlingen van leerjaar 4 bezoeken Istanbul en laten hun docenten iets zien van de Turkse cultuur.

"Meneer, wij willen graag in de voorjaarsvakantie naar Istanbul. Mogen we dat organiseren?" Met deze vraag kwamen leerlingen uit leerjaar 4 tijdens de Iftarmaaltijd in september bij de directeur. De belangstelling was meteen gewekt, maar ook de scepsis: "Leuk initiatief, maar er zal toch wel niet veel van terecht komen..." Al snel werd duidelijk dat het een serieus voorstel betrof en dat we het organisatietalent van onze leerlingen onderschatten. Ook de interesse van docenten bleek enorm, en zo gingen 13 docenten op pad met 14 leerlingen...

Op 28 februari verzamelden iedereen zich op Schiphol, voor sommige leerlingen was het de eerste keer dat ze gingen vliegen. Voor de meesten was het de eerste keer dat ze zonder hun ouders op vakantie gingen. Het afscheid van de hele familie viel daardoor niet altijd mee, maar toen de tranen waren gedroogd verscheen al snel de glimlach: Istanbul! Toen de bagage was ingecheckt (voor de jongens gemiddeld zo'n 8 kilo, voor de meisjes bijna 18 kilo... inclusief strijkijzer, wasmiddel, föhns en krultangen) werd de vlucht ingezet. Ruim 3 uur later stapten we een andere wereld in.
Het hotel bleek een voltreffer: midden tussen de restaurantjes en terrasjes, op loopafstand van alle grote bezienswaardigheden. Na het avondeten en een rondje door de omgeving begaf iedereen zich naar de kamers. Van slapen kwam overigens weinig terecht; ook niet van de overige hotelgasten, vrees ik...

Op dag twee bezochten we de catacomben van het Sarnici-waterreservoir van Istanbul. Een foto van een sultan met zijn harem was gelijk een hoogtepunt: iedereen wilde wel zo op de foto! Daarna begaven we ons naar de Aya Sofia, een museum dat oorspronkelijk is gebouwd als kerk en later is gebruikt als moskee. Het gerucht gaat dat de profeet Mohammed eigenhandig heeft meegewerkt aan de stabiliteit van dit gebouw, door zijn speeksel te mengen met het cement.

Na de Aya Sofia werd ook de Sultan Ahmet-moskee bezocht, beter bekend als 'de Blauwe Moskee', vanwege zijn overwegend blauwe kleur van de schilderingen aan de binnenzijde. Ook hier geldt een leuk weetje: de moskee telt 6 minaretten. Waarschijnlijk een vergissing, omdat oorspronkelijk de bedoeling was dat de moskee 4 gouden minaretten zou krijgen. 'Goud' is in het Turks 'altin', terwijl 'zes' in het Turks 'alti' is, de verwarring lijkt me duidelijk.

Het Dolmabahce Paleis werd bezocht op dag 3. Voor het paleis hielden militairen de wacht. Het duurde enige minuten van discussie voor iedereen ervan overtuigd was dat het ging om een levend persoon: zij stonden zo stil dat het leek te gaan om een pop. Toen we echter getuige waren van de wisseling van de wacht en de 'pop' gewoon van zijn plateau afstapte, waren ook de laatste twijfelaars overtuigd... Na de lunch maakten we een boottochtje over de Bosporus: even een momentje van rust. Daar zal de voetbal-sjaaltjesverkoper voor de opstapplaats anders over denken. 's Avonds zouden we namelijk een voetbalwedstrijd bekijken: Galatasaray speelde tegen Gaziantepspor. kwartfinale van de Turkse Beker. Iedereen moest nog snel een sjaaltje en een muts aanschaffen. De verkoper had de dag van zijn leven toen wij waren langsgeweest...

's Avonds dus naar het Ali Sami Yen Complex Turk Telekom Arena, het prachtige nieuwe stadion van Galatasaray. Hoewel wij onze longen uitschreeuwden en het Melanchthon-spandoek uitrolden, bleef de uitslag teleurstellend steken op 0-0: Galatasaray uitgeschakeld...

De vierde dag hebben we eerst een Turks Lyceum bezocht. De directeur heette ons van harte welkom en liet ons trots zijn school zien. Ook de leerlingen van deze school, een opleiding voor marine en scheepvaart, bleken erg gemotiveerd om ons te laten zien wat zij leerden. 's Middags struinden we door de Grand Bazaar, waar iedereen steeds bedrevender werd in het afdingen. Schalen, shirts, tassen en waterpijpen werden allemaal tegen flinke kortingen ingekocht. Volgens onze Turkse leerlingen echter toch nog veel te duur... Het avondprogramma, alweer de laatste, brachten we door in een Turkse bar, met live muziek. Iedereen ging volledig uit zijn of haar dak. Tot in de late uurtjes werd er geklapt, gezongen en gedanst.

Vrijdag was iedereen vrij om zijn of haar eigen dingen te doen. Sommige leerlingen bezochten hun familie en vrienden, anderen gingen hun geld nog eens uitgeven bij Taksim (het winkelcentrum) of in de Grand Bazaar. Zeer dankbaar werd ook gebruik gemaakt van de uitslaap-mogelijkheid, want van slapen was tot nu toe weinig terecht gekomen...

Zaterdag om 5.00 uur ging bij de meesten de wekker weer: tijd om in te pakken en ons te begeven naar het vliegveld. Een fantastische ervaring rijker vergaapten we tax-free onze wallen weg op het vliegveld. Niet veel vmbo-scholen durven zo'n buitenlandreis nog te organiseren. Wij hebben bewezen dat het kan, niet in de laatste plaats vanwege een enorm goede groep leerlingen. Bedankt voor het lachen!

Meer foto's zijn te zien op Smartschool.